تنها دویدن؛ یادداشت‌های سهیل

سولیوان‌ها...

سولیوان‌ها...

هرچه نزدیک‌تر می‌شدیم، پرسش‌ها و سئوالات بیشتر می‌شد...و به تبع آن حسی از نگرانی بیشتر احاطه‌ام می‌کرد....فکر اینکه می‌خواهم نَه ساعتی که قریب به هفته‌ای را با خانواده‌ای سپری کنم که در ساده‌ترین موضوع زندگی یعنی نحوه گفتار هیچ همخوانی با یکدیگر نداریم- چه رسد به هزاران موضوع ریز و درشت دیگر- پُرم کرده بود....آن حس بگویم لعنتی "دلبستگی به وضع موجود" چنان در برم گرفته بود که لازم بود مرتب به خود یادآوری کنم اینجایی برای یک تجربه بی‌نهایت بکر...خدا می‌داند که چاره‌ساز نبود، آنقدری

ادامه مطلب
+ سهیل همتی ; ٩:۳٧ ‎ب.ظ ; یکشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۸
comment نظرات ()